Tipy / Kraj hradecki / Spindleruv Mlyn / Turystyka / Wycieszki piesze / Droga do źródła Łaby

Droga do źródła Łaby

Vitkovice parking Horni Misecky - Vitkovice parking Horni Misecky. Kraina wzdłuż tej trasy świadczy o burzliwym rozwoju wysokogórskiej przyrody, ale również o staraniach ludzi wykorzystać dzikość górskiej przyrody na swoją korzyść. Początek trasy zaczyna na Hornich Miseckach, których osiedlenie jest związane z wydobyciem rudy i datuje się od XVII wieku (1642 r.).

Dziś jest to znany ośrodek narciarstwa zjazdowego i biegowego. Po zboczach Medvedina i Karkonosza pójdziemy pod górę na wysokość 1400 m npm. do Vrbatovej boudy. Można sobie wybrać pośród trzech tras: po szlaku żółtym, czerwonym lub po wygodnej Masarykowej górskiej drodze, której dzisiejsze oblicze powstało przed II wojną światową w związku z budowanymi na terenie Karkonoszy systemami obronnymi. Ówczesną burzliwą historię przedmnichochowskiej republiki przypominają "ropiky" - niewielkie betonowe bunkry, które są rozsiane nie tylko po Karkonoszach, ale także po Orlickich, Izerskich i Krusznych górach.
Nieduża kamienna mogiła przy drodze pomiędzy Vrbatovą boudą i Pancavskim wodospadem przypomina tragedię sportową, która odbyła się w 1913 r. podczas wichury śnieżnej, kiedy odbywały się zawody narciarskie zaginął czeski narciarz Bohumil Hanc i jego kolega Vaclav Vrbata. Z drogi do Pancavskiego wodospadu widać przepiękną panoramę płaskozwyżu Pancavskiego i Łabskiej łąki z przebłyskującymi w promieniach słonecznych jezirkami bagiennymi. Niestety widok psuje betonowy kolos nowego schroniska Labska bouda, która- wbrew nazwie- przypomina wszystko tylko nie schronisko-,stoi w miejscu starego schroniska pochodzącego z 1830 roku, który uległ pożarowi. Zanim przekroczymy Pancavę, jeden z największych prawostronnych toków górnej Łaby, warto przyjrzeć się zmienionym kwiatostanom wzdłuż drogi. Pomiędzy pękami wełnianki wąskolistnej rosnie żółto kwitnący jastrzębiec, widłak wroniec, fiołek błotny, niebielistka trwała, pierścieniowiec błotny.
Jeżeli będziemy mieć trochę szczęścia, moglibyśmy zobaczyć na Pancavie rybę podobną do pstrąga - siven amerykański, który był sztucznie wsadzony na początku XX wieku i mimo kwaśnych deszczów, przeżył w górskich potokach do dziś w odróżnieniu od pstrąga, którego trudno spotkać w tutejszych rzekach..Wodospad Pancava, padający do Jamy Pančavskiej o głębokości ponad 200 m, nie stanowił dla tej ryby żadnej przeszkody i dlatego też rybę tę można spotkać w meandrach Łaby. Strome skaliska Łabskich jam (Harrachova, Pancavska i Navorska) są przepięknym okazem kwadrowej oddzielności skały, zwanej ciosem, którą można łatwo zaobserwować na licznych w Karkonoszach skałkach i ścianach kotłów polodowcowych. Natomiast na grzbietach Karkonoszy dominują fylity i łupki mikowe. Proszę zwrócić uwagę w drodze powrotnej , że kamienne morza, pozostałości po zwietrzałych grzbietach Karkonoszy,w wyniku oddziaływania mrozu, są w okolicy Zlatego navrši (Czeski grzbiet) tworzone drobniejszymi i ostrymi kawałkami w odróżnieniu od zaokrąglonych bałwanów granitowych na zboczach Vysokiego Kola (Śląski grzbiet). Jednak jedna rzecz jest dla nich wspólna. Na ich powierzchni znajdziemy szeroką gamę pionierskiego osiedlenia skał -porosty. Po krótkiej wędrówce od Pancavskiego wodospadu nie możemy nie skręcić na „Ambrozovou vyhlidku"- miejsce, które nosi nazwę po jednym z pionierów ochrony karkonoskiej przyrody.Otworzy się przed nami niezapomniany widok panoramiczny na Labske jamy i Labsky dul. W czasach pradawnych tutaj lodowiec o grubości 70 m modelował głębokie przepaście w kształcie litery „U"-jak Labsky dul , w odróżnieniu od doliny Białj Łaby , która ma kształt litery „V".
Na zboczach Pančavskie jamy pod nami rozpościera się „ogródek Schustlera", miejsce z najbogatszym kwaitostanem po czeskiej stronie Karkonoszy. Ogródek nosi nazwę po słynym badaczu przyrody karkonoskiej prof. Schusterowi, który jako pierwszy złożył wniosek- pomysł na założenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Droga po skraju Labskych jam jest dostępna tylko i wyłącznie latem i jesienią.          W okresie zimowym zalecamy korzystać z położonej wyżej drogi wyznaczonej kijami,  w odpowiedniej odległości od przewisów śnieżnych i stromych skarp Labských jam. Obydwie drogi prowadzą do schroniska Labska bouda, z tym, że czerwony szlak doprowadzi nas do a po przejściu cca 1 km doprowadzi nas do źródła Łaby. Można skorzystać z tzw. Końskiej drogi (Konska cesta) prowadzącą w kierunku granicy polskiej, po obejrzeniu przepaści Śnieżne jamy o głębokości 300 m niedaleko Violika możemy po żółtym szlaku ponownie dojść do źródła Łaby. Jest tu symboliczny betonowy krąg i ścianka z herbami miast czeskich i niemieckich, przez które Łaba przepływa podczas swojej podróży o długości 1200 km do Morza Północnego, kiedy opuści góry.
Ze źródłem jest związan bogata historia, ponieważ właśnie tędy prowadziła handlowa słona ścieżka tzw. Czeska ścieżka, która łączył Czechy i Śląsk. W 1684 roku, podczas odgrywających się tragicznych okoliczności, źródło Łaby zostło wyświęcone a dopiero zupełnie niedawno zostało dokładnie określone nadmorskie położenie na wysokość: 1386,3 m. Od źródła Łaby prowadzi żółty szlak w kierunku południowym koło skrzyżowania dróg Harrachov-Horní Rokytnice. Nazwa tego skrzyżowania          „U czterech panów" przypomina burzliwe majątkowe spory, które panowały na tych terenach pomiędzy czeską i śląską szlachtą w XVI-XVII wieku. Jako drogę powrotną możemy sobie wybrać nieco krótszy szlak w kioerunku Vrbatovej boudy, następnie po zboczu „Karkonosza" lub po zielonym i żółtym szlaku po skraju „Kotelnych jam", potem po szlaku czerwonym około „Harrachovych kamieni" i z porotem na „górską drogę Masaryka", którą dojdziemy na „Horni Misecky". Widok na dwa wzgórza Kotłów, wzdłuż których prowadzi „droga Karkonosza", przy sprzyjających wyrunkach pogodowych przepiękne widoki do kotliny czeskiej zakończą naszą wędrówkę po grzbietach Karkonoszy.

Długość:14 km. Różnica wzniesień: 345 m . Maksymalna wysokość: 1386 m . Minimalna wysokość: 1040 m.

Droga do źródła Łaby na mapě

GPS: 50°46'32.48"N 15°32'10.17"E